χαρταετός

Ελληνικά (el)

πτώση	ενικός	πληθυντικός
ονομαστική	χαρταετός	χαρταετοί
γενική	χαρταετού	χαρταετών
αιτιατική	χαρταετό	χαρταετούς
κλητική	χαρταετέ	χαρταετοί

Ετυμολογία

χαρταετός < χαρτί + αετός

Ουσιαστικό

χαρταετός αρσενικό

1. αντικείμενο κατασκευασμένο από ελαφρύ υλικό, συνήθως ξύλο, χαρτί και σπάγκο που συγκρατείται με σκοινί και πετάει με τη βοήθεια του αέρα

Συνώνυμα

• αετός

Δείτε επίσης

• χαρταετός στη Βικιπαίδεια

Μεταφράσεις

    χαρταετός

αγγλικά : kite  (en) γαλλικά : cerf-volant  (fr) ιταλικά : aquilone  (it)

πολωνικά : latawiec  (pl) σερβικά : змај  (sr) σλαβομακεδονικά : змеј  (mk) τουρκικά : uçurtma  (tr) τσεχικά : drak  (cs)