αππαρθενεύω

Από Βικιλεξικό
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Δείτε επίσης: ἀππαρτενεύω

Ελληνικά (el)[επεξεργασία]

Ετυμολογία [επεξεργασία]

αππαρθενεύω < (κληρονομημένο) μεσαιωνική ελληνική ἀπαρθενεύω,[1] / *ἀππαρτενεύω (16ος, 17ος αιώνας) με τροπή [t] > [θ] πιθανόν από επίδραση του παρθένος < ιταλική appartenere (ανήκω) < υστερολατινική appartinere < λατινική partineo (συχνά παρετυμολογείται από το παρθένος / παρθένα)[2]

Προφορά[επεξεργασία]

ΔΦΑ : /apːaɾθeˈnevo/ (ενδεικτική προφορά με διπλό σύμφωνο [pː] - διαφορετικές παραλλαγές σε κάθε περιοχή)

Ρήμα[επεξεργασία]

αππαρθενεύω

Μορφές[επεξεργασία]

  • αππαρθενεύω (Ζάκυνθος, Ήπειρας, Θράκη, Κρήτη, Κύθηρα, Μακεδονία, Σαντορίνη, και αλλού)
  • απαρθενεύω
  • αππαρθενεύγω (Κρήτη, Κύθνος, Μεγίστη, Σαντορίνη)
  • 'παρτενεύγω (Μεγίστη)
  • 'παρθενεύω (μεσαιωνικό & Άνδρος, Βιθυνία, Δημητσάνα (Πελοπόννησος), Καππαδοκία, Κρήτη, Κωνστανινούπολη, Κως, Νίσυρος, Πόντος, Στερεά Ελλάδα)
  • και άλλες προφορές
  • απαρθενίζω (Κεφαλονιά)

Αναφορές[επεξεργασία]

  1. σελ.365, Τόμος 14 - Κριαράς, Εμμανουήλ. Λεξικό της Μεσαιωνικής Ελληνικής Δημώδους Γραμματείας (1100-1669). Τόμοι Α'-ΙΗ'. (Τόμοι ΙΕ'-ΙΗ' επιμ. Ιωάννης Ν. Καζάζης).   Άπαντα Εμμανουήλ Κριαρά στην Πύλη για την ελληνική γλώσσα, Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας. 
  2. Πάπυρος–Λαρούς–Μπριτάννικα: Λεξικό της ελληνικής γλώσσας, αρχαίας - μεσαιωνικής - νέας, ερμηνευτικό - ετυμολογικό. Αθήνα: Πάπυρος, 1981‑1994, έκδοση: 2013.

Πηγές[επεξεργασία]

  • «ἀππαρθενεύω», τόμος 2, 1939 - Ἱστορικὸν Λεξικὸν τῆς Νέας Ἑλληνικῆς, τῆς τε κοινῶς ὁμιλουμένης καὶ τῶν ἰδιωμάτων (ΙΛΝΕ) της Ακαδημίας Αθηνών, online έως το λήμμα «δαχτυλωτός» (αναζήτηση, βραχυγραφίες). Εκδόσεις: επτά τόμοι (1933‑2022)