λάφι

Νέα ελληνικά (el)

↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	το	λάφι	τα	λάφια
γενική	του	λαφιού	των	λαφιών
αιτιατική	το	λάφι	τα	λάφια
κλητική		λάφι		λάφια
Οι καταλήξεις -ιού, -ια, -ιών προφέρονται με συνίζηση.
Κατηγορία όπως «τραγούδι» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

λάφι < (κληρονομημένο) μεσαιωνική ελληνική 'λάφι ή λάφι < μεσαιωνική ελληνική λάφιν με αποβολή του τελικού [n] < μεσαιωνική ελληνική ἐλάφιν

Ουσιαστικό

λάφι ουδέτερο (θηλυκό λαφίνα)

• (θηλαστικό ζώο, λαϊκότροπο, λογοτεχνικό) → δείτε τη λέξη  ελάφι

  ※  19ος/20ός αιώνας, ⌘ Κωστής Παλαμάς, Η φλογέρα του Βασιλιά, πλήρης τίτλος έκδοσης Η φλογέρα του Βασιλιά με την ηρωική τριλογία. Αθήνα: Τυπογραφείο «Εστία», 1910· β΄ έκδοση: Βιβλιοπωλείον της Εστίας, 1920

  και γίναν ίσκιοι και γυρνάν τις νύχτες, και είναι αγρίμια
  του κάτου κόσμου, κ' οι άτρομοι ταράζονται σα λάφια.

  ※  19ος/20ός αιώνας, Λορέντζος Μαβίλης, Νάλας και Νταμαγιάντη, Απόσπασμα από το ινδικό έπος «Μαχαμπχαράτα».

  Τὸν κυνηγὸ σὰ σκότωσε προβῆκε ἡ λωτομάτα
  μὲς σὲ ρουμάνια ἔρμα, φριχτά, τζιτζιριστά, γεμάτα
  λιόντες, καπλάνια, τίγρηδες, βουβάλια, ἀρκοῦδες, λάφια,
  μ’ ἀρίφνητα πετούμενα, μ’ ἄγριων κλεφτῶν ἐσνάφια,

Άλλες μορφές

• αλάφι (θηλυκό αλαφίνα)

Μεταφράσεις

    λάφι

→ δείτε τη λέξη ελάφι

Πηγές

• λάφι - Λεξικό της Κοινής Νεοελληνικής (1998) του Ιδρύματος Μανόλη Τριανταφυλλίδη (συντομογραφίες-σύμβολα. Ετυμολογίες: Ευάγγελος Πετρούνιας). Η Πύλη για την ελληνική γλώσσα, Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας
• λάφι - Χαραλαμπάκης, Χριστόφορος (επιμέλεια) (2014). Χρηστικό λεξικό της νεοελληνικής γλώσσας. Αθήνα: Ακαδημία Αθηνών.  (ψηφιοποιημένη έκδοση από το 2023, συντομογραφίες-σύμβολα)
• Μπαμπινιώτης, Γεώργιος (2002). Λεξικό της νέας ελληνικής γλώσσας (Βʹ έκδοση). Αθήνα: Κέντρο Λεξικολογίας.  (Αʹ έκδοση: 1998)

---

Μεσαιωνικά ελληνικά (gkm)

Ετυμολογία

λάφι < μεσαιωνική ελληνική λάφιν με αποβολή του τελικού [n] < μεσαιωνική ελληνική ἐλάφιν

Ουσιαστικό

λάφι ουδέτερο

• (θηλαστικό ζώο) άλλη μορφή του ἐλάφιν

  ※  16ος/17ος αιώνας Γεώργιος Χορτάτσης, Ερωφίλη, τραγωδία, Πράξη Γ', στίχ. 84 (83-86) @anemi.lib.uoc.gr

  […] καὶ ὡσὰν τὸ διψασμένο
  λάφι γλακᾷ ’ς τὸν ποταμὸ πλείσια πεθυμισμένο
  νὰ πῇ νερὸ νὰ δροσισθῇ, τέτοιας λογῆς, κερά μου,
  γιὰ νὰ σὲ δοῦν ἐτρέχασι τ’ ἀμμάτια τὰ δικά μου,

  Η Ερωφίλη :Τραγωδία /Γεωργίου Χορτάτση, εκδιδομένη υπό Κ. Ν. Σάθα.Εν Βενετία :Τύποις Φοίνικος,1878.

  ※  17ος αιώνας Μάρκος-Αντωνίος Φώσκολος, Φορτουνάτος, έμμετρη κωμωδία, Πράξη Γ', Σκηνή 3η, στίχ. 196 @anemi.lib.uoc.gr

  γιὰ τοῦτο θέλου ἀδυνατὸ καὶ μπορεμένο ταίρι νά ’χουσιν ἂ δὲ τοῦ λαφιοῦ τοῦ βάνου τὸ τσιμέρι.

  Φώσκολος, Μάρκος Αντώνιος,1597-1662, Φορτουνάτος :Κωμωδία ανέκδοτος /Μάρκου Αντωνίου Φώσκολου, το πρώτον εκ του αυτόγραφου του ποιητού εκδιδομένη υπό Στεφ. Ξανθουδίδου, εκδόσεις: ¨Ελευθερουδάκης¨, Αθήνα 1922, σελ. 99.

  ※  17ος αιώνας, ⌘ Ο πιστικός βοσκός, [ποιμενικό δράμα, ανώνυμη κρητική μετάφραση 17ου αιώνα του ιταλικού έργου Pastor Fido], στίχ. 22 (22-25)

  Τὸ λάφι, Σύλβιο ἀλύπητε, τὸ λάφι
  τοῦτό ̓μαι ἐγὼ, ἀπὸ σένα
  δίχως νὰ μὲ ζυγώνης
  πιασμένη καὶ δεμένη·

  Guarini, Battista, and Joannou, Périclès-Pierre. Ho pistikos boskos: Der treue Schäfer; der Pastor fido des G.B. Guarini, von einem Anonymus im 17. Jahrhundert in kretische Mundart übersetzt. Γερμανία, Akademie-Verlag, 1962. @google.gr/books

Κλιτικοί τύποι

• λαφιοῦ (γενική ενικού)

Πηγές

• ἐλάφιν -  Επιτομή του Λεξικού ⌘ Κριαρά της Μεσαιωνικής Ελληνικής Δημώδους Γραμματείας (1100-1669). Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας, [μονοτονικό σύστημα]. 
• ελάφι(ν) σελ.405, Τόμος 5 - ⌘ Κριαράς, Εμμανουήλ. Λεξικό της Μεσαιωνικής Ελληνικής Δημώδους Γραμματείας (1100-1669). Τόμοι Α-… (1969-). Επιμελητές: Τόμοι 1-14, Κριαράς. Τόμοι 15-22, Ιωάννης Ν. Καζάζης. Τόμοι 23-… Γ. Κ. Γιαννάκης. Πολυτονικό σύστημα: τόμοι 1-4, μονοτονικό: τόμοι 5-τέλος, pdf.Βιβλιογραφία.  Οι τόμοι 1-18 στα Άπαντα Εμμανουήλ Κριαρά στο Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας.