παραγνώρισις

Νέα ελληνικά (el)

καθαρεύουσα (κατά την αρχαία κλίση)
↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	ἡ	παραγνώρισις	αἱ	παραγνωρίσεις
γενική	τῆς	παραγνωρίσεως	τῶν	παραγνωρίσεων
δοτική	τῇ	παραγνωρίσει	ταῖς	παραγνωρίσεσι(ν)
αιτιατική	τὴν	παραγνώρισιν	τὰς	παραγνωρίσεις
κλητική ὦ!		παραγνώρισι		παραγνωρίσεις
3η κλίση, Κατηγορία 'δύναμις' όπως «δύναμις» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

παραγνώρισις < παρα- + γνώρισις

Ουσιαστικό

παραγνώρισις θηλυκό (καθαρεύουσα)

• η παραγνώριση