προκύπτω

Αρχαία ελληνικά (grc)

Ετυμολογία

προκύπτω < προ- + κύπτω

Ρήμα

προκύπτω

1. σκύβω και προβάλλω το κεφάλι κρυφοκοιτάζοντας
2. ξεπροβάλλω, προεξέχω, εμφανίζομαι

Κλίση

• → λείπει η κλίση

Πηγές

• Μοντανάρι (Montanari), Φράνκο (Franco) (2013). Σύγχρονο λεξικό της αρχαίας ελληνικής γλώσσας. Αθήνα: Παπαδήμας. 
• προκύπτω - Επιτομή του Λεξικού Λίντελ-Σκοτ, Λεξικό της Αρχαίας Ελληνικής Γλώσσας (Επιτομή του Μεγάλου Λεξικού, εκδ. Πελεκάνος, 2007), Ψηφίδες στο Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας, 2012
• προκύπτω - ΛΟΓΕΙΟΝ (αγγλικά, από το 2011) Λεξικά για την αρχαία ελληνική και λατινική γλώσσα (στα αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά, κ.λπ.) Πανεπιστήμιο του Σικάγου.