πυροδότης

Νέα ελληνικά (el)

↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	ο	πυροδότης	οι	πυροδότες
γενική	του	πυροδότη	των	πυροδοτών
αιτιατική	τον	πυροδότη	τους	πυροδότες
κλητική		πυροδότη		πυροδότες
Κατηγορία όπως «ναύτης» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

πυροδότης < πυροδοτώ + -της (αναδρομικός σχηματισμός)

Ουσιαστικό

πυροδότης αρσενικό (θηλυκό πυροδότρα)

1. (κυριολεκτικά, μεταφορικά) κάποιος που πυροδοτεί
2. (ειδικότερα) μηχανισμός πυροδότησης
3. (επάγγελμα) ειδικός στις εκρηκτικές ύλες
4. (μεταφορικά) κάποιος που δημιουργεί αναστάτωση ή προκαλεί εντάσεις

Συγγενικά

• → δείτε τις λέξεις πυροδοτώ, πυρ και δίνω

Μεταφράσεις

    πυροδότης

Πηγές

• πυροδότης - Αναστασιάδη - Συμεωνίδη, Άννα (2003). Αντίστροφο λεξικό της νέας ελληνικής. Ινστιτούτο Νεοελληνικών Σπουδών. Ίδρυμα Μανόλη Τριανταφυλλίδη.  (συντομογραφίες)