Ἑκάτη

Αρχαία ελληνικά (grc)

↓ πτώσεις	ενικός
	Ἑκᾰτα-
ονομαστική	ἡ	Ἑκάτη
γενική	τῆς	Ἑκάτης
δοτική	τῇ	Ἑκάτῃ
αιτιατική	τὴν	Ἑκάτην
κλητική ὦ!		Ἑκάτη
Το φωνήεν της παραλήγουσας είναι βραχύ.
1η κλίση, ομάδα 'γνώμη', Κατηγορία 'δίκη' όπως «βελόνη» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

Ἑκάτη < από γλώσσα της Ανατολίας → λείπει η ετυμολογία

Κύριο όνομα

Ἑκάτη θηλυκό

1. γυναικείο όνομα
2. (ελληνική μυθολογία, θεωνύμιο) η Εκάτη, θεά της μαγείας, του φαντασμάτων και της νεκρομαντείας

   ※  3ος πκε ⌘ Ἀπολλώνιος ὁ Ῥόδιος, Ἀργοναυτικά

   «Κούρη τις μεγάροισιν ἐνιτρέφετ᾽ Αἰήταο, τὴν Ἑκάτη περίαλλα θεὰ δάε τεχνήσασθαι φάρμαχ᾽, ὅσ᾽ ἤπειρός τε φύει καὶ νήχυτον ὕδωρ, τοῖσι καὶ ἀκαμάτοιο πυρὸς μειλίσσετ᾽ ἀυτμή, καὶ ποταμοὺς ἵστησιν ἄφαρ κελαδεινὰ ῥέοντας, ἄστρα τε καὶ μήνης ἱερῆς ἐπέδησε κελεύθους.»

   Μια νεαρή κοπέλα μεγάλωσε στο παλάτι του Αιήτη και διδάχθηκε, μεταξύ όλων των γυναικών, από τη θεά Εκάτη να παρασκευάζει όλα τα φάρμακα που παράγει η γη και η θάλασσα με τα απέραντα κύματά της. Χάρη σε αυτά, η φλόγα της αδάμαστης φωτιάς μαλακώνει, σταματά αμέσως τα ποτάμια που ρέουν θορυβωδώς, αλυσοδένει τα άστρα και την πορεία του ιερού φεγγαριού.

Εκφράσεις

• Ἑκάτης δεῖπνον

Παράγωγα

• (Χρειάζεται επεξεργασία)

Πηγές

• Ἑκάτη - Επιτομή του Λεξικού Λίντελ-Σκοτ, Λεξικό της Αρχαίας Ελληνικής Γλώσσας (Επιτομή του Μεγάλου Λεξικού, εκδ. Πελεκάνος, 2007), Ψηφίδες στο Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας, 2012
• Ἑκάτη - ΛΟΓΕΙΟΝ (αγγλικά, από το 2011) Λεξικά για την αρχαία ελληνική και λατινική γλώσσα (στα αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά, κ.λπ.) Πανεπιστήμιο του Σικάγου.