era

Κατωιταλικά (grk-ita)

Ετυμολογία

era < (κληρονομημένο) αρχαία ελληνική αἶρα

Ουσιαστικό

era (èra) θηλυκό

• ήρα

Πηγές

• èra Vocabolario σελ.197 - Στέφανος Λαμπρινός. Stephanos Lambrinos. (1994) Il dialetto greco Salentino nelle poesie locali. [Η ελληνική διάλεκτος του Σαλέντο στην τοπική ποίηση.] (στα ιταλικά) Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Φιλοσοφική Σχολή. Τμήμα Ιταλικής Γλώσσας και Φιλολογίας. Tübingen. DOI.10.12681/eadd/9045 (συντομογραφίες · κανόνες · σημειώσεις · ΔEITE)

---

Αγγλικά (en)

ενικός	πληθυντικός
era	eras

Ουσιαστικό

era ^(en)

• η εποχή, η περίοδος, ένα χρονικό διάστημα, συνήθως στην ιστορία, που διαφέρει από άλλα διαστήματα λόγω συγκεκριμένων χαρακτηριστικών ή γεγονότων

    the Classical/Byzantine/Christian era - η Κλασσική/Βυζαντινή/Χριστιανική εποχή

    the Victorian era - η εποχή της Βικτωρίας

    Roman era ruins - ερείπια Ρωμαϊκής εποχής

    an era of prosperity/extravagance - μια εποχή ευημερίας/σπατάλης

    the Christian era - η Χριστιανική περίοδος

  ≈ συνώνυμα:  age, day, epoch, period και time

Πηγές

• era - Oxford Learner's Dictionaries
• Stavropoulos, D N (2008). Stavropoulos, G N. ed. Oxford Greek-English Learner's Dictionary (Revised έκδοση). Oxford: Oxford University Press. σελ. 333, 687. ISBN 9780194325684. , λήμμα: εποχή, περίοδος.

---

Πολωνικά (pl)

Προφορά

ΔΦΑ : /ˈɛ.ra/

Ουσιαστικό

era ^(pl) θηλυκό

1. η εποχή, η περίοδος

Συγγενικά

• n.e.
• p.n.e.

---

Πορτογαλικά (pt)

Ουσιαστικό

era ^(pt)

1. εποχή
2. περίοδος