fons

Λατινικά (la)

Ετυμολογία

fōns ^(la) < πρωτοϊταλική *fontis < *θontis < πιθανώς *dʰónh₂-ti-s < πρωτοϊνδοευρωπαϊκή ρίζα *dʰenh₂- (ρέω)

Προφορά

ΔΦΑ : /ˈfõːs/ (κλασική λατινική)

τυπογραφικός συλλαβισμός : fōns

Ουσιαστικό

fōns, -tis ^(la) αρσενικό

1. νερό που αναβλύζει από την γη· η πηγή

   → αρχαία ελληνική: κρήνη

2. (ποιητικό, συνήθως στον πληθυντικό) το νερό ή τα ύδατα ενός ποταμού, θάλασσας κτλ.
3. (μετωνυμία) πηγάδι, κρήνη ή δεξαμενή (μεγάλο δοχείο όπου συλλέγεται νερό)
4. (χριστιανισμός) κολυμβήθρα βαπτίσματος
5. (κατ’ επέκταση) η πηγή ή προέλευση ενός ποταμού
6. (μεταφορικά) το θεμέλιο, βασική αρχή, αιτία

Κλίση

αριθμός	ενικός	πληθυντικός
ονομαστική	fons	fontēs
γενική	fontis	fontium
δοτική	fontī	fontibus
αιτιατική	fontem	fontēs
κλητική	fons	fontēs
αφαιρετική	fonte	fontibus
(γ' κλίση)

Απόγονοι

fōns (λατινικά)
Κληρονομημένοι

⇒ δημώδη λατινικά: fontem αρσενικό

⇒ ιταλικά: fonte θηλυκό

⇒ πορτογαλικά: fonte θηλυκό

Δανεισμοί

↴ αγγλικά: font

↴ ιντερλίνγκουα: fonte

Πηγές

• fons - Gaffiot, Félix (1934) Dictionnaire illustré latin-français, Hachette [Γκαφιό, Φελίξ (1934) Εικονογραφημένο λατινογαλλικό λεξικό, Ασέτ] (στα γαλλικά)
• fons - ΛΟΓΕΙΟΝ (αγγλικά, από το 2011) Λεξικά για την αρχαία ελληνική και λατινική γλώσσα (στα αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά, κ.λπ.) Πανεπιστήμιο του Σικάγου.