laus

Λατινικά (la)

Ετυμολογία

laus < πρωτοϊνδοευρωπαϊκή ρίζα *lēwt- / *lēwdʰ- ‎(άσμα, ήχος) < *lēw- (ηχώ, άδω)

Προφορά

ΔΦΑ : /ˈla.us/

Ουσιαστικό

laus θηλυκό

1. έπαινος, δόξα
2. φήμη

Συγγενικά

• laudo
• lautia
• laudes

Αλλόγλωσσα παράγωγα

• νέα ελληνική: Λαυρέντιος

Κλίση

αριθμός	ενικός	πληθυντικός
ονομαστική	laus	laudēs
γενική	laudis	laudum
δοτική	laudī	laudibus
αιτιατική	laudem	laudēs
κλητική	laus	laudēs
αφαιρετική	laude	laudibus
(γ' κλίση)