victus

Λατινικά (la)

Μετοχή

victus, -a, -um

• μετοχή παθητικού παρακειμένου του ρήματος vinco

Κλίση

	ενικός			πληθυντικός
	αρσενικό	θηλυκό	ουδέτερο	αρσενικό	θηλυκό	ουδέτερο
ονομαστική	victus	victa	victum	victī	victae	victa
γενική	victī	victae	victī	victōrum	victārum	victōrum
δοτική	victō	victae	victō	victīs	victīs	victīs
αιτιατική	victum	victam	victum	victōs	victās	victa
κλητική	victe	victa	victum	victī	victae	victa
αφαιρετική	victō	victā	victō	victīs	victīs	victīs
(Επίθετα) (Μετοχές) (Αντωνυμίες) (Γερουνδιακά)

Πηγές

• victus - ΛΟΓΕΙΟΝ (αγγλικά, από το 2011) Λεξικά για την αρχαία ελληνική και λατινική γλώσσα (στα αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά, κ.λπ.) Πανεπιστήμιο του Σικάγου.