κρίσις

Ελληνικά (el)

Ουσιαστικό

κρίσις θηλυκό

(καθαρεύουσα) → δείτε τη λέξη: κρίση

---

Αρχαία ελληνικά (grc)

Πτώση	Ενικός	Δυικός	Πληθυντικός
Ονομαστική	κρίσις	κρίσει	κρίσεις
Γενική	κρίσεως	κρισέοιν	κρίσεων
Δοτική	κρίσει	κρισέοιν	κρίσεσι(ν)
Αιτιατική	κρίσιν	κρίσει	κρίσεις
Κλητική	κρίσι	κρίσει	κρίσεις

Ετυμολογία

κρίσις < κρίνω

Ουσιαστικό

κρίσις θηλυκό

1. διαχωρισμός, διάκριση
2. η κρίση, η απόφαση κάποιου που κρίνει
3. δίκη ή καταδίκη
4. η ερμηνεία ονείρων ή άλλων σημαδιών
5. αγώνας, διαγωνισμός ή δοκιμή
6. διαφωνία, διαμάχη
7. αυτό που κρίνει ένα γεγονός, μια εξέλιξη
8. κρίσιμο σημείο μιας ασθένειας