παιδαγωγός

Ελληνικά (el)

πτώση	ενικός	πληθυντικός
ονομαστική	παιδαγωγός	παιδαγωγοί
γενική	παιδαγωγού	παιδαγωγών
αιτιατική	παιδαγωγό	παιδαγωγούς
κλητική	παιδαγωγέ	παιδαγωγοί

Ετυμολογία

παιδαγωγός < αρχαία ελληνική παιδαγωγός

Ουσιαστικό

παιδαγωγός αρσενικό ή θηλυκό

1. (στην αρχαιότητα) ο δούλος που συνόδευε τα παιδιά στο σχολείο
2. ο επιστήμονας της παιδαγωγικής
3. ο γονέας ή ο δάσκαλος που συμβάλλει με θετικό τρόπο στη διαπαιδαγώγηση των παιδιών

Μεταφράσεις

    στην αρχαιότητα

    επιστήμονας παιδαγωγικής

---

Αρχαία ελληνικά (grc)

Ετυμολογία

παιδαγωγός < → Η ετυμολογία λείπει.

Επίθετο

παιδαγωγός αρσενικό ή θηλυκό

1. ο δούλος που συνόδευε τα παιδιά στο σχολείο
2. (μεταφορικά) δάσκαλος
3. (μεταφορικά) καθοδηγητής στην πίστη
4. (μεταφορικά) ηγέτης, αρχηγός