σπίρτο

Ελληνικά (el)

πτώση	ενικός	πληθυντικός
ονομαστική	σπίρτο	σπίρτα
γενική	σπίρτου	σπίρτων
αιτιατική	σπίρτο	σπίρτα
κλητική	σπίρτο	σπίρτα

Ετυμολογία

σπίρτο < λατινική spiritus

Ουσιαστικό

σπίρτο ουδέτερο

1. μικρό επίμηκες κομμάτι ξύλο ή χαρτόνι που στη μιά του άκρη είναι καλυμμένο με εύφλεκτη ουσία και χρησιμοποιείται για το άναμμα φωτιάς
2. το οινόπνευμα
3. το υδροχλωρικό οξύ (HCl)
4. (μεταφορικά) πολύ έξυπνος άνθρωπος

αυτό το παιδί είναι σπίρτο!

Παράγωγες λέξεις

• σπιρτάδα
• σπιρτόκουτο

Μεταφράσεις

    κομμάτι ξύλο για το άναμμα φωτιάς

αγγλικά : match  (en) γαλλικά : allumette  (fr)

γερμανικά : Streichholz  (de) πολωνικά : zapałka  (pl)