φάτνη

Ελληνικά (el)

Ετυμολογία

φάτνη < αρχαία ελληνική φάτνη και πάθνη (σκαφίδιο για την τροφή ζώων) < πιθανόν από το ρήμα πατέομαι (τρώω κάτι μαζί με άλλους)

Ουσιαστικό

φάτνη (3)

φάτνη θηλυκό

1. (λόγιο) το παχνί, η κατασκευή που χρησιμοποιείται για την τοποθέτηση τροφής ζώων
2. (κοινά) η φάτνη που χρησιμοποιήθηκε για κούνια του νεογέννητου Χριστού
3. (κατ' επέκταση) κάθε αναπαράσταση του στάβλου που γεννήθηκε ο Χριστός, στην οποία συνυπάρχουν τουλάχιστον το Θείο Βρέφος και η Παναγία

Μεταφράσεις

    φάτνη

αγγλικά : manger  (en) , crib  (en) γαλλικά : crèche  (fr)

---

Αρχαία ελληνικά (grc)

Ουσιαστικό

φάτνη θηλυκό

1. η φάτνη, η ταΐστρα των ζώων

   καὶ τὴν σκηνὴν τὴν Μαρδονίου οὗτοι ἦσαν οἱ διαρπάσαντες͵ τά τε ἄλλα ἐξ αὐτῆς καὶ τὴν φάτνην τῶν ἵππων͵ ἐοῦσαν χαλκέην πᾶσαν καὶ θέης ἀξίην. Τὴν μέν νυν φάτνην ταύτην τὴν Μαρδονίου ἀνέθεσαν ἐς τὸν νηὸν τῆς Ἀλέης Ἀθηναίης Τεγεῆται (Ηρόδοτος, 9.70)

2. το φάτνωμα
3. το φατνίο (των σιαγόνων)

Παράγωγες λέξεις

• φατνίον
• φάτνωμα
• πάθνη
• φατνίζω