όροφος

Ελληνικά (el)

πτώση	ενικός	πληθυντικός
ονομαστική	όροφος	όροφοι
γενική	ορόφου	ορόφων
αιτιατική	όροφο	ορόφους
κλητική	όροφε	όροφοι

Ετυμολογία

όροφος < αρχαία ελληνική ὄροφος < ἐρέφω

Προφορά

ΔΦΑ : /ˈɔ.ɾɔ.fɔs/

Ουσιαστικό

όροφος αρσενικό

1. χώρος οικοδομής ανάμεσα σε δύο οροφές που αποτελείται από ένα ή περισσότερα διαμερίσματα που βρίσκονται στο ίδιο επίπεδο (ο όρος δεν εφαρμόζεται στο υπόγειο, το ισόγειο, ή τον ημιόροφο)

   πρώτος όροφος

   τρίτος όροφος

Συγγενικές λέξεις

• οροφή
• οροφιαίος

Συνώνυμα

• πάτωμα

Μεταφράσεις

    όροφος

αγγλικά : floor  (en) , story  (en) , storey  (en) γαλλικά : étage  (fr) κροατικά : kat  (hr)