genus

Αγγλικά (en)

Ουσιαστικό

genus  ^(en)

• γένος

---

Λατινικά (la)

Κλίση

	ενικός	πληθυντικός
ονομαστική	gĕnus	gĕnĕră
γενική	gĕnĕris	gĕnĕrum
δοτική	gĕnĕrī	gĕnĕrĭbus
αιτιατική	gĕnus	gĕnĕră
κλητική	gĕnus	gĕnĕră
αφαιρετική	gĕnĕre	gĕnĕribus

Προφορά

ΔΦΑ : /ˈge.nus/

Ετυμολογία

genus < λατινικά gi-gn-o < ινδοευρωπαϊκή (ρίζα) *ǵénhos (=γένος), συγγενές με το (αρχαία ελληνική ) γένος καθώς και το (σανσκριτικά) जनस् (jánas=γένος).

Ουσιαστικό

genus  ^(la) ουδέτερο (γενική: generis) (3ης κλίσης)

1. γένος

   genus humanum (το ανθρώπινο γένος)

2. φύλο

   genus virile (το αρσενικό γένος)

3. γενιά

   genus Ciceronis (η γενιά του Κικέρωνα)

4. έθνος

   genus Graecorum (το έθνος των Ελλήνων)

5. είδος

   genus belli (το είδος του πολέμου)

Εκφράσεις

1. genus duco ab aliquo (κατάγομαι από κάποιον)
2. sui generis (του εαυτού γένους, ιδιότυπος, ιδιόρρυθμος)

Κλιτή μορφή ουσιαστικού

genus ουδέτερο (4ης κλίσης)

1. genu, στη γενική του ενικού