αὐλήτρια

Αρχαία ελληνικά (grc)

ελληνιστική κοινή (αρχαία κλίση) δεν μαρτυρείται δυϊκός αριθμός
↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	ἡ	αὐλήτριᾰ	αἱ	αὐλήτριαι
γενική	τῆς	αὐλητρίᾱς	τῶν	αὐλητριῶν
δοτική	τῇ	αὐλητρίᾳ	ταῖς	αὐλητρίαις
αιτιατική	τὴν	αὐλήτριᾰν	τὰς	αὐλητρίᾱς
κλητική ὦ!		αὐλήτριᾰ		αὐλήτριαι
	δυϊκός
ονομ-αιτ-κλ	τὼ		αὐλητρίᾱ
γεν-δοτ	τοῖν		αὐλητρίαιν
1η κλίση, Κατηγορία 'βοήθεια' όπως «βοήθεια» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

αὐλήτρια < αὐλη(τής) + -τρια

Ουσιαστικό

αὐλήτρια θηλυκό (αρσενικό αὐλητής)

• (ελληνιστική κοινή) (επάγγελμα) άλλη μορφή του αὐλητρίς: η αυλήτρια