διάπλευση

Νέα ελληνικά (el)

↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	η	διάπλευση	οι	διαπλεύσεις
γενική	της	διάπλευσης*	των	διαπλεύσεων
αιτιατική	τη	διάπλευση	τις	διαπλεύσεις
κλητική		διάπλευση		διαπλεύσεις
* παλιότερος λόγιος τύπος, διαπλεύσεως
Κατηγορία όπως «δύναμη» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

διάπλευση < διαπλέω + -ση

Ουσιαστικό

διάπλευση θηλυκό

• η διαδικασία ή το αποτέλεσμα του διαπλέω

Μεταφράσεις

    διάπλευση