λάμια

Νέα ελληνικά (el)

↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	η	λάμια	οι	λάμιες
γενική	της	λάμιας		—
αιτιατική	τη	λάμια	τις	λάμιες
κλητική		λάμια		λάμιες
Προφέρεται με συνίζηση στην κατάληξη ως παροξύτονο. Η γενική πληθυντικού σε -ών δε συνηθίζεται.
Κατηγορία όπως «πείνα» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

λάμια < αρχαία ελληνική λάμια

Ουσιαστικό

λάμια θηλυκό

1. (μυθολογία) τέρας που έπλασε η λαϊκή φαντασία με μορφή γυναίκας

   πρόσεχε γιατί θα σε φάει η λάμια

2. (μεταφορικά) πολύ κακιά γυναίκα

   ※  Ακόμη κι αν της άρεσε, έπρεπε να το στραγγαλίσει το αίσθημα και να πάρει τα πόδια της να τσακιστεί η λάμια. Η αντροχωρίστρα. Τον άντρα της αδελφής της , το πουταναριό. Θυμωμένη, έξαλλη σαν σκύλα, μπήκε στην κουζίνα και την πλάκωσε στο ξύλο. Η άλλη μαζεμένη το δεχόταν, γιατί ήξερε πως ήταν δίκαιο (Ευγενία Φακίνου, Τυφλόμυγα, εκδ. Καστανιώτη, 2000)

Δείτε επίσης

• Λάμια στη Βικιπαίδεια 

Μεταφράσεις

    λάμια

Αρχαία ελληνικά (grc)

↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	ἡ	λάμιᾰ	αἱ	λάμιαι
γενική	τῆς	λαμίᾱς	τῶν	λαμιῶν
δοτική	τῇ	λαμίᾳ	ταῖς	λαμίαις
αιτιατική	τὴν	λάμιᾰν	τὰς	λαμίᾱς
κλητική ὦ!		λάμιᾰ		λάμιαι
	δυϊκός
ονομ-αιτ-κλ	τὼ		λαμίᾱ
γεν-δοτ	τοῖν		λαμίαιν
1η κλίση, Κατηγορία 'βοήθεια' όπως «βοήθεια» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

λάμια < αβέβαιη ετυμολογία.

Ουσιαστικό

λάμια θηλυκό

• (θαλάσσιο ζώο) είδος καρχαρία

Πηγές

• λάμια - ΛΟΓΕΙΟΝ (αγγλικά, από το 2011) Λεξικά για την αρχαία ελληνική και λατινική γλώσσα (στα αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά, κ.λπ.) Πανεπιστήμιο του Σικάγου.