ξεπέτα

Νέα ελληνικά (el)

↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	η	ξεπέτα	οι	ξεπέτες
γενική	της	ξεπέτας	των	ξεπετών
αιτιατική	την	ξεπέτα	τις	ξεπέτες
κλητική		ξεπέτα		ξεπέτες
Κατηγορία όπως «σοφία» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

ξεπέτα < ξεπετ(άω) + -α

Ουσιαστικό

ξεπέτα θηλυκό (αργκό)

• κάτι που γίνεται βιαστικά
  1. γρήγορη ερωτική συνεύρεση

       έριξαν μια ξεπέτα στις τουαλέτες του αεροδρομίου

  2. προχειροδουλειά που έγινε βιαστικά, πρόχειρα και με ελλείψεις

       τα πήραν χοντρά για την ξεπέτα που παραδόσανε

Συνώνυμα

• ξεπέταγμα

Συγγενικά

• ξεπετάω

Μεταφράσεις

• → δείτε τη λέξη προχειροδουλειά

    ξεπέτα

αγγλικά : hookup (en) γαλλικά : coup (fr)