οσπίτ

Ποντιακά (pnt)

πτώση	ενικός	πληθυντικός
ονομαστική	οσπίτ	οσπίτεα
γενική	οσπιτί	οσπιτίων
αιτιατική	οσπίτ	οσπίτεα
κλητική	οσπίτ	οσπίτεα

Ετυμολογία

οσπίτ < (κληρονομημένο) μεσαιωνική ελληνική ὁσπίτιν < ελληνιστική κοινή ὁσπίτιον < λατινική hospitium

Προφορά

ΔΦΑ : /ɔsˈpit/

Ουσιαστικό

οσπίτ ουδέτερο

• σπίτι
  1. κτίριο που προορίζεται για ιδιωτική κατοίκηση
  2. το κτήριο ή το διαμέρισμα που αποτελεί την κατοικία ενός ανθρώπου ή μιας οικογένειας
  3. το εσωτερικό μιας κατοικίας μαζί με την επίπλωση
  4. η οικογένεια, οι οικογενειακές σχέσεις

Εκφράσεις

• εσπάλτσεν τ’ οσπίτ’ν ατ’: έκλεισε το σπίτι του (κατάστρεψε την οικογένειά του)