οὗτος

Αρχαία ελληνικά (grc)

Ετυμολογία

οὗτος < θέμα του άρθρου ὁ, ἡ (ἁ), τό, + επαύξηση -υ- (ϝ) + δεικτικό θέμα το- (< πρωτοϊνδοευρωπαϊκή *to- . *tā-) που συναντάμε στις πλάγιες πτώσεις του άρθρου (όπως τόν, τήν) με αποτέλεσμα τύπους όπως τού-του, τού-τῳ, ταύ-της, ταῦ-τα

Ήδη μυκηναϊκή 𐀵𐀵 (to-to, ουδέτερο τό-το)

Προφορά

ΔΦΑ : /hûː.tos/ (5^ος π.Χ. αιώνας Αττική)

τυπογραφικός συλλαβισμός : οὗ‐τος

Αντωνυμία

οὗτος, αὕτη, τοῦτο

• (δεικτική αντωνυμία) αυτός

Παράγωγα

• με τελικό -ι: οὑτοσί, αὑτηΐ, τουτί
• τύποι και με το γε όπως αὑτήγι, τουτογί, τουτονγί, ταυταγί
• τύποι και με το μέν όπως τουτονμενί
• τύποι και με το δέ όπως τουτοδί
• τοιοῦτος

Κλίση

η δεικτική αντωνυμία «οὗτος»
αριθμός	ενικός			πληθυντικός			δυϊκός
γένη → πτώσεις ↓	αρσενικό	θηλυκό	ουδέτερο	αρσενικό	θηλυκό	ουδέτερο	τριγενές
ονομαστική	οὗτος	αὕτη	τοῦτο	οὗτοι τοῦτοι (δωρικός)	αὗται ταῦται (δωρικός)	ταῦτᾰ	τούτω
γενική	τούτου τουτέου (ιωνικός)	ταύτης ταυτέης (ιωνικός) ταύτᾱς (δωρικός)	τούτου	τούτων               τουτέων (ιωνικός)			τούτοιν
δοτική	τούτῳ	ταύτῃ	τούτῳ	τούτοις	ταύταις	τούτοις	τούτοιν
αιτιατική	τοῦτον	ταύτην	τοῦτο	τούτους	ταύτᾱς	ταῦτᾰ	τούτω
κλητική	ὦ οὗτος	ὦ αὕτη	ὦ τοῦτο	ὦ οὗτοι	ὦ αὗται	ὦ ταῦτᾰ	ὦ τούτω
Παράρτημα:Γραμματική: Αντωνυμίες

Απόγονοι

οὗτος (αρχαία ελληνικά)

→ μεσαιωνικά ελληνικά: οὗτος

→ νέα ελληνικά: οὗτος, ούτος

Πηγές

• οὗτος - Επιτομή του Λεξικού Λίντελ-Σκοτ, Λεξικό της Αρχαίας Ελληνικής Γλώσσας (Επιτομή του Μεγάλου Λεξικού, εκδ. Πελεκάνος, 2007), Ψηφίδες στο Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας, 2012
• οὗτος - ΛΟΓΕΙΟΝ (αγγλικά, από το 2011) Λεξικά για την αρχαία ελληνική και λατινική γλώσσα (στα αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά, κ.λπ.) Πανεπιστήμιο του Σικάγου.
• οὗτος - ΜΟΡΦΩ (στα αγγλικά) Μορφολογικό ευρετήριο για την αρχαία ελληνική γλώσσα του Πανεπιστημίου του Σικάγου.