Ἀμοργός

Αρχαία ελληνικά (grc)

ελληνιστική κοινή (αρχαία κλίση) δεν μαρτυρείται δυϊκός αριθμός αρσενικό ή θηλυκό
↓ πτώσεις	ενικός
ονομαστική	ὁ ἡ	Ἀμοργός
γενική	τοῦ τῆς	Ἀμοργοῦ
δοτική	τῷ τῇ	Ἀμοργῷ
αιτιατική	τὸν τὴν	Ἀμοργόν
κλητική ὦ!		Ἀμοργέ
2η κλίση, Κατηγορία 'ναός' όπως «ναός» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

Ἀμοργός < αρχαία ελληνική ἀμοργός (ως συνώνυμο του ἀμοργίς) < ἀμέργω

Κύριο όνομα

Ἀμοργός, -οῦ αρσενικό ή θηλυκό (ελληνιστική κοινή)

• (νησί) η Αμοργός

  ※  1ος πκε/κε αιώνας ⌘ Στράβων, Γεωγραφικά, 10.5, 12 @perseus.tufts.edu @wikisource

  ἔστι δὲ καὶ Ἀμοργὸς τῶν Σποράδων, ὅθεν ἦν Σιμωνίδης ὁ τῶν ἰάμβων ποιητής,

  ※  1ος/2ος κε αιώνας ⌘ Πλούταρχος, Βίοι Παράλληλοι Δημήτριος, 11.3 @scaife.perseus

  τῆς δὲ περὶ Ἀμοργὸν ἥττης τῶν νεῶν συμβάσης τοῖς Ἀθηναίοις, φθάσας τοὺς ἀπαγγέλλοντας εἰσήλασεν ἐστεφανωμένος διὰ τοῦ Κεραμεικοῦ, καὶ προσαγγείλας ὅτι νενικήκασιν, εὐαγγέλια θύειν ἔγραψε καὶ κρεωδαισίαν τινὰ κατὰ φυλὴν ἐποίησεν.

  άλλες μορφές: Ἄμοργος (θηλυκό), Ἀμόργιον (ουδέτερο), Ἀμουργός, Ἀμοργία

Συγγενικά

• ἀμόργεια (ουδέτερο πληθυντικός)
• Ἀμόργιος
• Ἀμοργῖνος
• Ἀμοργίτης
• ἀμοργός αρσενικό (στη σημασία: είδος υφάσματος που παρασκευαζόταν στην Αμοργό)
• ἄμοργος
• ἀμοργός
• ἀμόργη (είδος λιναριού)

→ και δείτε τις λέξεις ἀμοργίς και ἀμέργω

Πηγές

• Ἀμοργός - ΛΟΓΕΙΟΝ (αγγλικά, από το 2011) Λεξικά για την αρχαία ελληνική και λατινική γλώσσα (στα αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά, κ.λπ.) Πανεπιστήμιο του Σικάγου.
  Ως αρσενικό στο LSJ, ως θηλυκό στο DGE.
• ως θηλυκό ἡ Ἄμοργος σελ.102.jpg στο Ἀμοργός - Bailly, Anatole (1935) Le Grand Bailly: Dictionnaire grec-français (Το Μεγάλο Μπαγί: Λεξικό [αρχαίας] ελληνικής-γαλλικής), Παρίσι: Hachette.