ἐνεργός

Αρχαία ελληνικά (grc)

→ γένη	αρσενικό & θηλυκό		ουδέτερο
↓ πτώσεις	ενικός
ονομαστική	ὁ/ἡ	ἐνεργός	τὸ	ἐνεργόν
γενική	τοῦ/τῆς	ἐνεργοῦ	τοῦ	ἐνεργοῦ
δοτική	τῷ/τῇ	ἐνεργῷ	τῷ	ἐνεργῷ
αιτιατική	τὸν/τὴν	ἐνεργόν	τὸ	ἐνεργόν
κλητική ὦ!		ἐνεργέ		ἐνεργόν
↓ πτώσεις	πληθυντικός
ονομαστική	οἱ/αἱ	ἐνεργοί	τὰ	ἐνεργᾰ́
γενική	τῶν	ἐνεργῶν	τῶν	ἐνεργῶν
δοτική	τοῖς/ταῖς	ἐνεργοῖς	τοῖς	ἐνεργοῖς
αιτιατική	τοὺς/τὰς	ἐνεργούς	τὰ	ἐνεργᾰ́
κλητική ὦ!		ἐνεργοί		ἐνεργᾰ́
	δυϊκός
ονομ-αιτ-κλ	τὼ	ἐνεργώ	τὼ	ἐνεργώ
γεν-δοτ	τοῖν	ἐνεργοῖν	τοῖν	ἐνεργοῖν
2η κλίση, Κατηγορία 'βοηθός' όπως «βοηθός» - Παράρτημα:Επίθετα & Μετοχές

Ετυμολογία

ἐνεργός < ἐν- + ἔργ(ον) + -ος

Επίθετο

ἐνεργός, -ός, -όν, συγκριτικός :  ἐνεργότερος, υπερθετικός :  ἐνεργότατος

1. ενεργός, απασχολημένος, δραστήριος
2. ικανός, αποτελεσματικός
3. (για έδαφος) εύφορος, γόνιμος

   ≈ συνώνυμα: ἐνεργής

   ≠ αντώνυμα: ἀργός

Παράγωγα

• ἐνεργῶς (επίρρημα)

Εκφράσεις

• ἐνεργά χρήματα

Συγγενικά

• ἐνέργεια
• ἐνεργέω
• ἐνεργής
• -εργός Αρχαίες ελληνικές λέξεις με επίθημα -εργός στο Βικιλεξικό

→ και δείτε τη λέξη ἔργον

Πηγές

• ἐνεργός - Βασικό Λεξικό της Αρχαίας Ελληνικής - Αρχαία Ελληνική Γλώσσα και Γραμματεία - Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας, 2006‑2008. greek‑language.gr
• ἐνεργός - Επιτομή του Λεξικού Λίντελ-Σκοτ, Λεξικό της Αρχαίας Ελληνικής Γλώσσας (Επιτομή του Μεγάλου Λεξικού, εκδ. Πελεκάνος, 2007), Ψηφίδες στο Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας, 2012
• ἐνεργός - ΛΟΓΕΙΟΝ (αγγλικά, από το 2011) Λεξικά για την αρχαία ελληνική και λατινική γλώσσα (στα αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά, κ.λπ.) Πανεπιστήμιο του Σικάγου.