dispel

Αγγλικά (en)

Ετυμολογία

dispel < (κληρονομημένο) μέση αγγλική dispellen < λατινική dispellere

Προφορά

ΔΦΑ : /dɪˈspɛɫ/

Ρήμα

ενεστώτας	dispel
γ΄ ενικό ενεστώτα	dispels
αόριστος	dispelled
παθητική μετοχή	dispelled
ενεργητική μετοχή	dispelling

dispel ^(en) (μεταβατικό)

1. διασκορπίζω, διαλύω

     The sun's rays dispelled the clouds

   Οι ακτίνες του ηλίου διέλυσαν τα σύννεφα.

2. απομακρύνω, διώχνω, βγάζω (φόβο, υποψία)

     Her fears of having been cheated on were dispelled when he proposed to her.

   Οι φόβοι της πως είχε απατηθεί απομακρύνθηκαν όταν της έκανε πρόταση γάμου.

     I dispel someone’s doubts.

   Βγάζω κάποιον από την αμφιβολία.

Ουσιαστικό

ενικός	πληθυντικός
dispel	dispels

dispel ^(en)

• η διασκόρπιση

Συνώνυμα

• dispulsion

Πηγές

• dispel - Oxford Learner's Dictionaries
• Stavropoulos, D N (2008). Stavropoulos, G N. ed. Oxford Greek-English Learner's Dictionary (Revised έκδοση). Oxford: Oxford University Press. σελ. 161-162. ISBN 9780194325684. , λήμμα: βγάζω