θρίαμβος

Ελληνικά (el)

πτώση	ενικός	πληθυντικός
ονομαστική	θρίαμβος	θρίαμβοι
γενική	θριάμβου	θριάμβων
αιτιατική	θρίαμβο	θριάμβους
κλητική	θρίαμβε	θρίαμβοι

Ετυμολογία

θρίαμβος < αρχαία ελληνική

Προφορά

ΔΦΑ : /ˈθɾi.aɱ.vɔs/

Ουσιαστικό

θρίαμβος αρσενικό

1. η παρέλαση που έκανε ένας νικητής στρατηγός στην αρχαία Ρώμη μετά τη νίκη του
2. πολύ μεγάλη νίκη
3. πολύ μεγάλο επίτευγμα

Συγγενικές λέξεις

• θριαμβικός
• θριαμβεύω
• θριαμβευτής
• θριαμβευτικός

Μεταφράσεις

    θρίαμβος

αγγλικά : triumph  (en) γαλλικά : triomphe  (fr) εσπεράντο : triumfo  (eo) ιταλικά : trionfo  (it)

τουρκικά : zafer  (tr)