ιπτάμενος

Ελληνικά (el)

Ετυμολογία

ιπτάμενος < μετοχή ενεστώτα του ρήματος ίπταμαι

Μετοχή

ιπτάμενος, -η, -ο

1. που πετάει

   ιπτάμενος δίσκος

   ο ιπτάμενος Ολλανδός

2. (ως ουσιαστικό) ο αξιωματικός της αεροπορίας που πετάει σε αντίθεση με το προσωπικό εδάφους

Μεταφράσεις

    ιπτάμενος

αγγλικά : flying  (en) γαλλικά : volant  (fr) εσπεράντο : fluganta  (eo)