μπούφος

Ελληνικά (el)

πτώση	ενικός	πληθυντικός
ονομαστική	μπούφος	μπούφοι
γενική	μπούφου	μπούφων
αιτιατική	μπούφο	μπούφους
κλητική	μπούφε	μπούφοι
2η κλητική ενικού: μπούφο

Ετυμολογία

μπούφος < μεσαιωνική ελληνική μποῦφος < ιταλική bufo

Προφορά

ΔΦΑ : /ˈbu.fɔs/

Ουσιαστικό

Mπούφος

μπούφος αρσενικό

1. (ορνιθολογία) είδος νυχτόβιου αρπακτικού πουλιού (Bubo bubo) που συγγενεύει με την κουκουβάγια. Είναι το μεγαλύτερο Ευρωπαϊκό νυχτόβιο πουλί, με ύψος που φτάνει τα 70 εκατοστά. Φωλιάζει σε τρύπες βράχων ή κουφάλες δέντρων και κυνηγάει το σούρουπο και την αυγή, θηλαστικά και πουλιά.
2. (μεταφορικά) ο βλάκας, ο κουτός, ο χαζός, ο ηλίθιος

Συνώνυμα

• βύας ο γνήσιος

Μεταφράσεις

    μπούφος

αρχαία ελληνικά : βύας αγγλικά : eagle owl  (en) γαλλικά : hibou  (fr) ιταλικά : gufo  (it)

λατινικά : bubo  (la) ουγγρικά : erdei fülesbagoly  (hu) πολωνικά : puchacz  (pl)