χείμαρρος

Ελληνικά (el)

πτώση	ενικός	πληθυντικός
ονομαστική	χείμαρρος	χείμαρροι
γενική	χειμάρρου	χειμάρρων
αιτιατική	χείμαρρο	χειμάρρους
κλητική	χείμαρρε	χείμαρροι

Ετυμολογία

χείμαρρος < αρχαία ελληνική χειμάρροος < χειμών + ροή < ρέω

Ουσιαστικό

χείμαρρος αρσενικό

1. ποταμός που ρέει μόνο το χειμώνα ή που πάντως δημιουργείται μετά από βροχή ή από λιώσιμο των χιονιών και του πάγου
2. η ακατάσχετη και ορμητική ομιλία αλλά και γενικά η παρόμοια ιδιοσυγκρασία -δεν συνδέεται ετυμολογικά και ενοιολογικά με την χίμαιρα

   Ήταν χείμαρρος. Δεν προλάβαινες να τον διακόψεις για να αρθρώσεις ούτε λέξη!

   Αυτή η γυναίκα είναι χείμαρρος (ορμάει σε ένα χώρο και επιβάλλεται με την παρουσία της, το λόγο της, το ασυγκράτητο ταμπεραμέντο της)

Συγγενικές λέξεις

• χειμαρρώδης

Μεταφράσεις

    χείμαρρος

γαλλικά : torrent  (fr)