Λαύρειον

Αρχαία ελληνικά (grc)

↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	τὸ	Λαύρειον	τὰ	Λαύρειᾰ
γενική	τοῦ	Λαυρείου	τῶν	Λαυρείων
δοτική	τῷ	Λαυρείῳ	τοῖς	Λαυρείοις
αιτιατική	τὸ	Λαύρειον	τὰ	Λαύρειᾰ
κλητική ὦ!		Λαύρειον		Λαύρειᾰ
	δυϊκός
ονομ-αιτ-κλ	τὼ		Λαυρείω
γεν-δοτ	τοῖν		Λαυρείοιν
Στον ενικό
2η κλίση, Κατηγορία 'πρόσωπον' όπως «πρόσωπον» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

Λαύρειον < → λείπει η ετυμολογία

Κύριο όνομα

Λαύρειον ουδέτερο

• περιοχή της Αττικής → δείτε τη λέξη Λαύριο

Άλλες γραφές

• Λαύριον

Συγγενικά

• Λαυρειωτικός
• Λαυρεωτικός
• Λαυριωτικός

Πηγές

• Λαύρειον - Επιτομή του Λεξικού Λίντελ-Σκοτ, Λεξικό της Αρχαίας Ελληνικής Γλώσσας (Επιτομή του Μεγάλου Λεξικού, εκδ. Πελεκάνος, 2007), Ψηφίδες στο Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας, 2012
• Λαύρειον - ΛΟΓΕΙΟΝ (αγγλικά, από το 2011) Λεξικά για την αρχαία ελληνική και λατινική γλώσσα (στα αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά, κ.λπ.) Πανεπιστήμιο του Σικάγου.
• Λαύρειον - Bailly, Anatole (1935) Le Grand Bailly: Dictionnaire grec-français (Το Μεγάλο Μπαγί: Λεξικό [αρχαίας] ελληνικής-γαλλικής), Παρίσι: Hachette.