Πολίχνη

Αρχαία ελληνικά (grc)

↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
	πολιχνα-
ονομαστική	ἡ	Πολίχνη	αἱ	Πολίχναι
γενική	τῆς	Πολίχνης	τῶν	Πολιχνῶν
δοτική	τῇ	Πολίχνῃ	ταῖς	Πολίχναις
αιτιατική	τὴν	Πολίχνην	τὰς	Πολίχνᾱς
κλητική ὦ!		Πολίχνη		Πολίχναι
	δυϊκός
ονομ-αιτ-κλ	τὼ		Πολίχνᾱ
γεν-δοτ	τοῖν		Πολίχναιν
Το φωνήεν της παραλήγουσας είναι βραχύ. Η προσωδία, όπως στον πληθυντικό πολίχναι σε κείμενα.
1η κλίση, ομάδα 'γνώμη', Κατηγορία 'δίκη' όπως «βελόνη» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

Πολίχνη < πολίχνη

Κύριο όνομα

Πολίχνη, -ης θηλυκό

• ιωνικός τύπος : ονομασία πόλεων της Ελλάδας

  → δείτε παράθεμα στο Πολίχνα

Άλλες μορφές

• αττικός τύπος  Πολίχνα

Παράγωγα

• Πολιχνῖται

Συγγενικά

• → δείτε τις λέξεις πολίχνη και πόλις

Πηγές

• πολίχνη, Πολίχνα - ΛΟΓΕΙΟΝ (αγγλικά, από το 2011) Λεξικά για την αρχαία ελληνική και λατινική γλώσσα (στα αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά, κ.λπ.) Πανεπιστήμιο του Σικάγου.