γενειάς

Αρχαία ελληνικά (grc)

↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	ἡ	γενειάς	αἱ	γενειάδες
γενική	τῆς	γενειάδος	τῶν	γενειάδων
δοτική	τῇ	γενειάδῐ	ταῖς	γενειάσῐ(ν)
αιτιατική	τὴν	γενειάδᾰ	τὰς	γενειάδᾰς
κλητική ὦ!		γενειάς		γενειάδες
	δυϊκός
ονομ-αιτ-κλ	τὼ		γενειάδε
γεν-δοτ	τοῖν		γενειάδοιν
Με βραχύ άλφα στο θέμα -άς, -άδος.
3η κλίση, Κατηγορία 'δεκάς' όπως «δεκάς» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

γενειάς < γένειον + -άς

Ουσιαστικό

γενειάς, -άδος θηλυκό

1. η γενειάδα

   ≈ συνώνυμα:  πώγων

2. (στον πληθυντικό) τα μάγουλα
3. (ανατομία) η γνάθος του αλόγου
4. (ιατρική) επίδεσμος για τη γνάθο

Πηγές

• γενειάς - Επιτομή του Λεξικού Λίντελ-Σκοτ, Λεξικό της Αρχαίας Ελληνικής Γλώσσας (Επιτομή του Μεγάλου Λεξικού, εκδ. Πελεκάνος, 2007), Ψηφίδες στο Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας, 2012
• γενειάς - ΛΟΓΕΙΟΝ (αγγλικά, από το 2011) Λεξικά για την αρχαία ελληνική και λατινική γλώσσα (στα αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά, κ.λπ.) Πανεπιστήμιο του Σικάγου.