λάβαρον

Από Βικιλεξικό
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση

Device of the Palaiologos Dynasty.svg Μεσαιωνικά ελληνικά (gkm) [επεξεργασία]

Πτώση Ενικός Δυϊκός Πληθυντικός
Ονομαστική λάβαρον λαβάρω λάβαρα
Γενική λαβάρου λαβάροιν λαβάρων
Δοτική λαβάρ λαβάροιν λαβάροις
Αιτιατική λάβαρον λαβάρω λάβαρα
Κλητική λάβαρον λαβάρω λάβαρα

Nuvola apps bookcase.png Ετυμολογία [επεξεργασία]

λάβαρον < ελληνιστική κοινή λάβαρον < λατινική labarum[1][2] (< ίσως laureum[2] < laureus < laurus)

Open book 01.svg Ουσιαστικό[επεξεργασία]

λάβαρον ουδέτερο

  • λάβαρο
    καὶ τῶν λαβάρων καὶ τῶν σίγνων ἐπ' ἐδάφους κειμένων, ἤρξαντο πάντες κράζειν οὕτως· «εἰσάκουσον, ὁ Θεὸς, σὲ παρακαλοῦμεν.» (Κωνσταντίνος Ζ΄, Περὶ βασιλείου τάξεως (De cerimoniis aulae Byzantinae), 410, 11-13, 10ος αιώνας μ.Χ.)

Capitello modanatura mo 01.svg Αρχαία ελληνικά (grc) [επεξεργασία]

Πτώση Ενικός Δυϊκός Πληθυντικός
Ονομαστική λάβαρον λαβάρω λάβαρα
Γενική λαβάρου λαβάροιν λαβάρων
Δοτική λαβάρ λαβάροιν λαβάροις
Αιτιατική λάβαρον λαβάρω λάβαρα
Κλητική λάβαρον λαβάρω λάβαρα

Nuvola apps bookcase.png Ετυμολογία [επεξεργασία]

λάβαρον < λατινική labarum[1][2] (< ίσως laureum[2] < laureus < laurus)

Open book 01.svg Ουσιαστικό[επεξεργασία]

λάβαρον ουδέτερο

  • (ελληνιστική κοινή) λάβαρο
    Ἔκφρασις σταυροειδοῦς σημείου, ὅπερ νῦν οἱ Ῥωμαῖοι λάβαρον καλοῦσιν. (Ευσέβιος Καισαρείας (3ος-4ος αιώνας μ.Χ.) Εκκλησιαστική Ιστορία, 1, 31, 1)
    εἰ γὰρ καὶ τῷ σώματι τῷ φθαρτῷ βασιλεῖ παρίσταντο, ἀλλὰ πρὸς τὸν ἄφθαρτον τῷ πνεύματι ἐλάτρευον, καὶ πάντες τὸ τοῦ τυράννου κατέχοντες λάβαρον, τῷ σημειοφόρῳ τύπῳ τοῦ σταυροῦ ἐν ταῖς ψυχαῖς ἐβάσταζον. (Εφραίμ ο Σύρος (4ος αι. μ.Χ.), Ἐγκώμιον εἰς τοὺς Ἁγίους Τεσσαράκοντα Μάρτυρας, 137, 13-15)

Nuvola filesystems services.svg Σημειώσεις[επεξεργασία]

  1. 1,0 1,1 λάβαρο στο Λεξικό της Κοινής Νεοελληνικής. (1998) του Ιδρύματος "Τριανταφυλλίδη". Η Πύλη για την ελληνική γλώσσα, Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας. 
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 Μπαμπινιώτης, Γεώργιος (2010). Ετυμολογικό Λεξικό της Νέας Ελληνικής Γλώσσας (Β' ανατύπωση. 2009: A' έκδοση). Αθήνα: Κέντρο Λεξικολογίας.