οἰκία

Αρχαία ελληνικά (grc)

↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	ἡ	οἰκίᾱ	αἱ	οἰκίαι
γενική	τῆς	οἰκίᾱς	τῶν	οἰκιῶν
δοτική	τῇ	οἰκίᾳ	ταῖς	οἰκίαις
αιτιατική	τὴν	οἰκίᾱν	τὰς	οἰκίᾱς
κλητική ὦ!		οἰκίᾱ		οἰκίαι
	δυϊκός
ονομ-αιτ-κλ	τὼ		οἰκίᾱ
γεν-δοτ	τοῖν		οἰκίαιν
1η κλίση, ομάδα 'χώρα', Κατηγορία 'σοφία' όπως «σοφία» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

οἰκία < οἰκέω

Ουσιαστικό

οἰκία θηλυκό

1. διαμέρισμα, τμήμα σπιτιού, δωμάτιο
2. (νομικός όρος) το κτήριο της διαμονής, σε αντιδιαστολή με τον οίκο, που δήλωνε όλη την περιουσία, κινητή και ακίνητη, του ιδιοκτήτη
3. οικιακός εξοπλισμός, οικοσκευή
4. όσοι ζουν μέσα στο σπίτι, οικογένεια

Άλλες μορφές

• οἰκί’
• ιωνικός τύπος : οἰκίη
• δωρικός, λοκρικός τύπος : ϝοικία
• βοιωτικός τύπος : ϝυκία

Πηγές

• οἰκία - Επιτομή του Λεξικού Λίντελ-Σκοτ, Λεξικό της Αρχαίας Ελληνικής Γλώσσας (Επιτομή του Μεγάλου Λεξικού, εκδ. Πελεκάνος, 2007), Ψηφίδες στο Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας, 2012
• οἰκία - ΛΟΓΕΙΟΝ (αγγλικά, από το 2011) Λεξικά για την αρχαία ελληνική και λατινική γλώσσα (στα αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά, κ.λπ.) Πανεπιστήμιο του Σικάγου.