πίπτω

Από Βικιλεξικό
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση

Αρχαία ελληνικά (grc)[επεξεργασία]

Ετυμολογία [επεξεργασία]

πίπτω, ήδη ομηρικό < πι- (με αναδιπλασιασμό ενεστωτικό) + πτ- < ρίζα πετ- (όπως πέτομαι) <πρωτοϊνδοευρωπαϊκή *peth₂- (πετάω) + κατάληξη [1]

Ρήμα[επεξεργασία]

πίπτω (θεωρείται και παθητικό του βάλλω)

  1. πέφτω κάτω, καταβάλλομαι, ρίπτομαι
    ※  8ος αιώνας πκε   Ὅμηρος, Ὀδύσσεια, 5 (ε. Ἀπόπλους Ὀδυσσέως παρὰ Καλυψοῦς.), στίχ. 315
    τῆλε δ' ἀπὸ σχεδίης αὐτὸς πέσε, πηδάλιον δὲ
    ἐκ χειρῶν προέηκε·
    μακριά απ' τη σχεδία αυτός έπεσε και το πηδάλιο του 'φυγε απ' τα χέρια
  2. πέφτω πάνω σε κάποιον, επιτίθεμαι
  3. πέφτω νεκρός στη μάχη, φονεύομαι
  4. εντάσσομαι σε μια κατηγορία, εμπίπτω

Συγγενικές λέξεις[επεξεργασία]

θέμα πτ-, πτω-

άλλα θέματα → δείτε  ινδοευρωπαϊκή ρίζα *peth₂-

Σύνθετα[επεξεργασία]

Κλίση[επεξεργασία]

Αναφορές[επεξεργασία]

  1. «πέφτω» - Μπαμπινιώτης, Γεώργιος (2010). Ετυμολογικό Λεξικό της Νέας Ελληνικής Γλώσσας (Β' ανατύπωση. 2009: A' έκδοση). Αθήνα: Κέντρο Λεξικολογίας. 

Πηγές[επεξεργασία]