συκῆ

Αρχαία ελληνικά (grc)

↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
	σῡκεα-
ονομαστική	ἡ	συκέᾱ   > συκῆ	αἱ	συκέαι   > συκαῖ
γενική	τῆς	συκέᾱς > συκῆς	τῶν	συκεῶν > συκῶν
δοτική	τῇ	συκέᾳ   > συκῇ	ταῖς	συκέαις > συκαῖς
αιτιατική	τὴν	συκέᾱν > συκῆν	τὰς	συκέᾱς   > συκᾶς
κλητική ὦ!		συκέᾱ   > συκῆ		συκέαι   > συκαῖ
	δυϊκός
ονομ-αιτ-κλ	τὼ		συκέᾱ   > συκᾶ
γεν-δοτ	τοῖν		συκέαιν   > συκαῖν
1η κλίση, ομάδα 'συκέα συκῆ', Κατηγορία 'συκῆ' όπως «συκῆ» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
	σῡκεα-
ονομαστική	ἡ	συκέη   > συκῆ	αἱ	συκέαι   > συκαῖ
γενική	τῆς	συκέης > συκῆς	τῶν	συκεῶν > συκῶν
δοτική	τῇ	συκέῃ   > συκῇ	ταῖς	συκέαις > συκαῖς
αιτιατική	τὴν	συκέην > συκῆν	τὰς	συκέᾱς   > συκᾶς
κλητική ὦ!		συκέη   > συκῆ		συκέαι   > συκαῖ
	δυϊκός
ονομ-αιτ-κλ	τὼ		συκέᾱ   > συκᾶ
γεν-δοτ	τοῖν		συκέαιν   > συκαῖν
1η κλίση, ομάδα 'γαλέη γαλῆ', Κατηγορία 'γαλῆ' όπως «γαλῆ» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ουσιαστικό

συκῆ θηλυκό

• (δέντρο)
  1. συνηρημένη μορφή του συκέα
  2. συνηρημένη μορφή του συκέη

Πηγές

• συκῆ, συκέα - ΛΟΓΕΙΟΝ (αγγλικά, από το 2011) Λεξικά για την αρχαία ελληνική και λατινική γλώσσα (στα αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά, κ.λπ.) Πανεπιστήμιο του Σικάγου.