ὀφρύς

Αρχαία ελληνικά (grc)

↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	ἡ	ὀφρύς	αἱ	ὀφρύες
γενική	τῆς	ὀφρύος	τῶν	ὀφρύων
δοτική	τῇ	ὀφρύῐ̈	ταῖς	ὀφρύσῐ(ν)
αιτιατική	τὴν	ὀφρύν	τὰς	ὀφρῦς
κλητική ὦ!		ὀφρύ		ὀφρύες
	δυϊκός
ονομ-αιτ-κλ	τὼ		ὀφρύε
γεν-δοτ	τοῖν		ὀφρύοιν
Το υ στις καταλήξεις είναι βραχύ ῠ- σε τρισύλλαβα και μακρό ῡ- σε δισύλλαβα.
3η κλίση, Κατηγορία 'ἰχθύς' όπως «ἰχθύς» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ουσιαστικό

ὀφρύς θηλυκό

• άλλη γραφή του ὀφρῦς