διαιρετέος

Ελληνικά (el)

πτώση	ενικός	πληθυντικός
ονομαστική	διαιρετέος	διαιρετέοι
γενική	διαιρετέου	διαιρετέων
αιτιατική	διαιρετέο	διαιρετέους
κλητική	διαιρετέε	διαιρετέοι

Ετυμολογία

διαιρετέος < → Η ετυμολογία λείπει.

Επίθετο

διαιρετέος

1. αριθμός ή ποσότητα που πρόκειται να διαιρεθεί

Ουσιαστικό

διαιρετέος αρσενικό

1. (μαθηματικά) ο αριθμητής του κλάσματος, ο αριθμός ο οποίος πρόκειται να διαιρεθεί με τον παρονομαστή ή διαιρέτη

Συγγενικές λέξεις

• διαιρετός
• → δείτε τη λέξη: διαίρεση
• → δείτε τη λέξη: διαιρώ

Δείτε επίσης

• διαιρέτης
• πηλίκο
• υπόλοιπο

Μεταφράσεις

    διαιρετέος

αγγλικά : dividend  (en)

γαλλικά : dividende  (fr)