θαρραλέος

Ελληνικά (el)

πτώση	ενικός
ονομαστική	θαρραλέος	θαρραλέα	θαρραλέο
γενική	θαρραλέου	θαρραλέας	θαρραλέου
αιτιατική	θαρραλέο	θαρραλέα	θαρραλέο
κλητική	θαρραλέε	θαρραλέα	θαρραλέο
πτώση	πληθυντικός
ονομαστική	θαρραλέοι	θαρραλέες	θαρραλέα
γενική	θαρραλέων	θαρραλέων	θαρραλέων
αιτιατική	θαρραλέους	θαρραλέες	θαρραλέα
κλητική	θαρραλέοι	θαρραλέες	θαρραλέα

Ετυμολογία

θαρραλέος < θάρρος

Προφορά

ΔΦΑ : /θa.ɾa.ˈlɛ.ɔs/

Επίθετο

θαρραλέος, -α, -ο

• που έχει θάρρος

• Δεν φοβάται το σκοτάδι, είναι θαρραλέο παιδί

• που φανερώνει θάρρος, δύναμη, ψυχικό σθένος, ίσως και υποτίμηση του κινδύνου

• θαρραλέα προσπάθεια

Συγγενικές λέξεις

• θάρρος
• θαρραλέα (επίρρημα)

Συνώνυμα

• γενναιότητα
• τόλμη
• σθένος

Μεταφράσεις

    θαρραλέος

αγγλικά : heart  (en) , guts  (en) γαλλικά : courageux  (fr) εσπεράντο : kuraĝa  (eo)

ουγγρικά : bátor  (hu) ρωσικά : бравый  (ru) (bravyï) σουαχίλι : hodari  (sw)