θάρρος

Ελληνικά (el)

πτώση	ενικός	πληθυντικός
ονομαστική	θάρρος	θάρρη και θάρρητα
γενική	θάρρους	-
αιτιατική	θάρρος	θάρρη και θάρρητα
κλητική	θάρρος	θάρρη και θάρρητα

Ετυμολογία

θάρρος < αρχαία ελληνική θάρρος (μορφή του θάρσος στην αττική διάλεκτο)

Προφορά

ΔΦΑ : /ˈθa.ɾɔs/

Ουσιαστικό

θάρρος ουδέτερο

1. η δύναμη που έχει κάποιος να αντιμετωπίζει επικίνδυνες καταστάσεις είτε χωρίς φόβο ή υπερνικώντας τον
2. (στις κοινωνικές σχέσεις) η οικειότητα

Συνώνυμα

• ανδρεία
• αντρειοσύνη
• κουράγιο
• τόλμη

Υπώνυμα

• παρρησία

Αντώνυμα

• ανανδρία
• ατολμία
• δειλία
• διστακτικότητα
• λιποψυχία
• φόβος

Εκφράσεις

• έχω το θάρρος της γνώμης μου: εκφράζω την άποψή μου ελεύθερα, με παρρησία
• αντλώ θάρρος από κάποιον
• δεν έχω το θάρρος να του το πω
• επιδεικνύω θάρρος
• μεταδίδω το θάρρος μου σε κάποιον
• μην του δίνεις πολύ θάρρος, του έδωσα πολύ θάρρος
• οπλίζομαι με θάρρος
• παραπαίρνω θάρρος

Συγγενικές λέξεις

• θαρραλέος
• θαρρετός
• θαρρώ

Δείτε επίσης

• θράσος

Μεταφράσεις

    θάρρος

αγγλικά : courage  (en) γαλλικά : courage  (fr) εσπεράντο : kuraĝo  (eo)