τολμηρός

Ελληνικά (el)

πτώση	ενικός
ονομαστική	τολμηρός	τολμηρή	τολμηρό
γενική	τολμηρού	τολμηρής	τολμηρού
αιτιατική	τολμηρό	τολμηρή	τολμηρό
κλητική	τολμηρέ	τολμηρή	τολμηρό
πτώση	πληθυντικός
ονομαστική	τολμηροί	τολμηρές	τολμηρά
γενική	τολμηρών	τολμηρών	τολμηρών
αιτιατική	τολμηρούς	τολμηρές	τολμηρά
κλητική	τολμηροί	τολμηρές	τολμηρά

Ετυμολογία

τολμηρός < αρχαία ελληνική τολμηρός

Προφορά

ΔΦΑ : /tɔl.mi.ˈɾɔs/ αρσενικό

ΔΦΑ : /tɔl.mi.ˈɾi/ θηλυκό

ΔΦΑ : /tɔl.mi.ˈɾɔ/ ουδέτερο

Επίθετο

τολμηρός, -ή, -ό

1. που δε διστάζει να κάνει επικίνδυνες ενέργειες, για να υπερνικήσει εμπόδια

   συνώνυμα: αποφασιστικός, άφοβος, ριψοκίνδυνος

   αντώνυμα: άτολμος, δειλός, διστακτικός

2. που έχει θράσος ή/και αναίδεια

   συνώνυμα: αναιδής, θρασύς

3. που υπερβαίνει τα όρια της ηθικής
   • (ειδικότερα) που προκαλεί ερωτικά με το περιεχόμενο ή την εμφάνιση

     συνώνυμα: προκλητικός

   μια τολμηρή εμφάνιση, ένα τολμηρό ντεκολτέ

Συγγενικές λέξεις

• τολμάω, τολμώ
• τόλμη
• τόλμημα
• τολμηρά
• τολμηρότητα
• τολμώμαι

Σύνθετα

• άτολμος
• παράτολμος

Μεταφράσεις

    τολμηρός

αγγλικά : bold  (en) , daring  (en)

γαλλικά : hardi  (fr)