συγγενής

Ελληνικά (el)

Ετυμολογία

συγγενής < αρχαία ελληνική συγγενής < από τις λέξεις συν + γένος, που είναι από το ίδιο γένος

Προφορά

ΔΦΑ : /si.ɟε.ˈnis/ ή /si.ŋɟε.ˈnis/

Επίθετο

πτώση	ενικός
ονομαστική	συγγενής	συγγενής	συγγενές
γενική	συγγενούς	συγγενούς	συγγενούς
αιτιατική	συγγενή	συγγενή	συγγενές
κλητική	συγγενή(ς)	συγγενής	συγγενές
πτώση	πληθυντικός
ονομαστική	συγγενείς	συγγενείς	συγγενή
γενική	συγγενών	συγγενών	συγγενών
αιτιατική	συγγενείς	συγγενείς	συγγενή
κλητική	συγγενείς	συγγενείς	συγγενή

συγγενής αρσενικό ή θηλυκό, συγγενές ουδέτερο

1. που προέρχεται από το ίδιο γένος
2. (κατ' επέκταση) που συγγενεύει, που έχει κοινή προέλευση ή κοινά χαρακτηριστικά

   συνώνυμα: ομοειδής, παραπλήσιος, παρόμοιος

   συγγενείς γλώσσες, συγγενής ιδεολογία

3. που είναι χαρακτηριστικός ενός συνόλου (ανθρώπου, κατάστασης, πράγματος)

   συνώνυμα: έμφυτος, σύμφυτος

4. (ιατρική) οι εκ γενετής παθήσεις ή ανωμαλίες, αυτές δηλαδή που υπάρχουν από τη γέννηση και δεν είναι επίκτητες

   συγγενείς ασθένειες

Μεταφράσεις

    που υπάρχει εκ γενετής

αγγλικά : congenital  (en) ολλανδικά : aangeboren  (nl)

Ουσιαστικό

πτώση	ενικός	πληθυντικός
ονομαστική	συγγενής	συγγενείς
γενική	συγγενή	συγγενών
αιτιατική	συγγενή	συγγενείς
κλητική	συγγενή	συγγενείς

συγγενής αρσενικό ή θηλυκό και συγγένισσα θηλυκό

• πρόσωπο που συνδέεται με κάποιο άλλο μέσω βιολογικής ή θεσμικής σχέσης (συγγένειας)

κάλεσα στα γενέθλιά μου πολλούς συγγενείς

→ δείτε τη λέξη: συγγενείς

Εκφράσεις

• φτωχός συγγενής : αυτός που είναι ή αισθάνεται μειονεκτικά στην ομάδα όπου ανήκει

Συγγενικές λέξεις

• συγγένεια
• συγγένισσα
• συγγενικός
• συγγενεύω
• συγγενάδι
• συγγενολόι

Μεταφράσεις

    συγγενής

αγγλικά : relative  (en) γαλλικά : parent  (fr) γερμανικά : Verwandte  (de) ισπανικά : pariente  (es) ιταλικά : parente  (it) , congiunto  (it)

ολλανδικά : familielid  (nl) , bloedverwant  (nl) ουγγρικά : rokon  (hu) πολωνικά : krewny  (pl) , krewna  (pl) σουηδικά : släkting  (sv) φινλανδικά : sukulainen  (fi)

Αρχαία ελληνικά (grc)

Πτώση	Ενικός		Πληθυντικός
Ονομαστική	ὁ, ἡ συγγενής	τὸ συγγενές	οἱ, αἱ συγγενεῖς	τὰ συγγενῆ
Γενική	τοῦ, τῆς συγγενοῦς	τοῦ συγγενοῦς	τῶν συγγενῶν	τῶν συγγενῶν
Δοτική	τῷ, τῇ συγγενεῖ	τῷ συγγενεῖ	τοῖς, ταῖς συγγενέσι	τοῖς συγγενέσι
Αιτιατική	τὸν, τὴν συγγενῆ	τὸ συγγενές	τοὺς, τὰς συγγενεῖς	τὰ συγγενῆ
Κλητική	συγγενές	συγγενές	συγγενεῖς	συγγενῆ
Πτώσεις			Δυικός
Ονομαστική-Αιτιατική-Κλητική			συγγενεῖ
Γενική-Δοτική			συγγενοῖν

Ετυμολογία

συγγενής < σύν + γένος

Επίθετο

συγγενής αρσενικό ή θηλυκό, συγγενές ουδέτερο

• που υπάρχει εκ γενετής
• ο έμφυτος
• που ανήκει ή αναφέρεται στην ίδια οικογένεια
• (μεταφορικά) ομοειδής

Ουσιαστικό

• ο συγγενής· που ανήκει στην ίδια οικογένεια