ωραίος

Ελληνικά (el)

πτώση	ενικός
ονομαστική	ωραίος	ωραία	ωραίο
γενική	ωραίου	ωραίας	ωραίου
αιτιατική	ωραίο	ωραία	ωραίο
κλητική	ωραίε	ωραία	ωραίο
πτώση	πληθυντικός
ονομαστική	ωραίοι	ωραίες	ωραία
γενική	ωραίων	ωραίων	ωραίων
αιτιατική	ωραίους	ωραίες	ωραία
κλητική	ωραίοι	ωραίες	ωραία

Ετυμολογία

ωραίος < αρχαία ελληνική ὡραῖος

Προφορά

ΔΦΑ : /ɔ.ˈɾɛ.ɔs/ αρσενικό

ΔΦΑ : /ɔ.ˈɾɛ.a/ θηλυκό

ΔΦΑ : /ɔ.ˈɾɛ.ɔ/ ουδέτερο

Επίθετο

ωραίος, -α, -ο

1. που έχει αρεστά χαρακτηριστικά

   συνώνυμα: ευειδής, καλλίγραμμος, κομψός, όμορφος

2. που προακαλεί ευχάριστη αίσθηση

   συνώνυμα: φίνος

3. που προακαλεί θαυμασμό ή ενδιαφέρον
4. που σχετίζεται με ευχάριστες εμπειρίες
5. (καιρός) που είναι ευχάριστα αποδεκτός

Συγγενικές λέξεις

• ωραία και ωραιότατα
• ωραίο
• ωραιότατος
• ωραιότητα

Σύνθετα

• ωραιοπάθεια
• ωραιοπαθής
• ωραιοποίηση
• ωραιοποιώ

Μεταφράσεις

    ωραίος

αγγλικά : beautiful  (en) , nice  (en) γαλλικά : beau  (fr) , joli  (fr) γερμανικά : schön  (de) εβραϊκά : יפה  (he) ισπανικά : bello  (es) , hermoso  (es)

πολωνικά : piękny  (pl) , ładny  (pl) φινλανδικά : kaunis  (fi) , sievä  (fi)