άχνα

Νέα ελληνικά (el)

↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	η	άχνα	οι	άχνες
γενική	της	άχνας		—
αιτιατική	την	άχνα	τις	άχνες
κλητική		άχνα		άχνες
Η γενική πληθυντικού σε -ών δε συνηθίζεται.
Κατηγορία όπως «πείνα» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

άχνα < μεσαιωνική ελληνική άχνα < αρχαία ελληνική ἄχνη / (δωρικός τύπος ) ἄχνα

Ουσιαστικό

άχνα θηλυκό

1. ο ατμός, ο αχνός
2. η πνοή, η αναπνοή, το χνότο

   ※  σήκωσε και το άλλο μπράτσο, το 'φερε πάνω στο άλλο της χέρι και τέντωσε και τα δέκα της χοντροδάχτυλα προς το μέρου του Γιώργου. Να, άχρηστε. Πάρ' τα, να μη σ' τα χρωστάω. Άντρες να σου πετύχουνε. Πάρ' τα, σωληνάριο, λελέκι, σαμιαμίδι. Έφαγε κάτι μούτζες ο Γιώργος όλες δικές του, και ο κακομοίρης δεν έβγαλε άχνα, στεκότανε σιωπηλός δίπλα της και άκουγε τον εξάψαλμο με το σκεφάλι σκυμμένο. (Λένα Κιτσοπούλου, Το μάτι του ψαριού, εκδ. Μεταίχμιο, 2015)

3. ο ψίθυρος

Επιφώνημα

άχνα!

• τσιμουδιά!, μη μιλάς

Μεταφράσεις

    άχνα

γαλλικά : buée (fr), vapeur (fr)

• → δείτε τις λέξεις ατμός, χνότο και ψίθυρος