επιτάχυνση

Νέα ελληνικά (el)

↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	η	επιτάχυνση	οι	επιταχύνσεις
γενική	της	επιτάχυνσης*	των	επιταχύνσεων
αιτιατική	την	επιτάχυνση	τις	επιταχύνσεις
κλητική		επιτάχυνση		επιταχύνσεις
* παλιότερος λόγιος τύπος, επιταχύνσεως
Κατηγορία όπως «δύναμη» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

επιτάχυνση < μεσαιωνική ελληνική ἐπιτάχυνσις < ἐπιταχύνω

επιτάχυνση θηλυκό

η ενέργεια ή το αποτέλεσμα του επιταχύνω, η αύξηση ταχύτητας ενός αντικειμένου, μιας διαδικασίας κλπ.
μεταβολή στο μέτρο ή την κατεύθυνση του διανύσματος της ταχύτητας ενός σώματος

επιτάχυνση