θρύμμα

Νέα ελληνικά (el)

↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	το	θρύμμα	τα	θρύμματα
γενική	του	θρύμματος	των	θρυμμάτων
αιτιατική	το	θρύμμα	τα	θρύμματα
κλητική		θρύμμα		θρύμματα
Κατηγορία όπως «κύμα» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

θρύμμα < αρχαία ελληνική θρύμμα < θρύπτω

Ουσιαστικό

θρύμμα ουδέτερο

1. το κομμάτι που προέρχεται από το σπάσιμο κάποιου αντικειμένου

   ≈ συνώνυμα: θρύψαλο

   έριξε μια πέτρα στο παράθυρο και το τζάμι έγινε θρύμματα.

2. τρίμμα

Μεταφράσεις

    θρύμμα

αγγλικά : fragment (en), smithereen (en)