κάτοχος

Νέα ελληνικά (el)

↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	ο/η	κάτοχος	οι	κάτοχοι
γενική	του/της	κατόχου	των	κατόχων
αιτιατική	τον/την	κάτοχο	τους/τις	κατόχους
κλητική		κάτοχε		κάτοχοι
Κατηγορία όπως «κάτοχος» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

κάτοχος < (διαχρονικό δάνειο) ελληνιστική κοινή κάτοχος (αρχαία σημασία: κατεχόμενος)

Ουσιαστικό

κάτοχος αρσενικό ή θηλυκό

• αυτός που κατέχει (έχει δικό του) ένα αντικείμενο

  ※  Διαφέρει δ ̓ ἡ ναυταπάτη τῆς πειρατείας, διότι αὕτη μὲν γίγνεται διὰ βιαίας ἐπιθέσεως κατὰ τοῦ κατέχοντος πρᾶγμα προσώπου, ἡ δὲ ναυταπάτη διὰ δόλου ὑπ ̓ αὐτοῦ τοῦ κατόχου πράττεται. (Νικόλαος Σαρίπολος, Σύστημα τῆς ἐν Ἑλλάδι ἰσχυούσης ποινικῆς νομοθεσίας, τόμ. 3ος, Αθήνα, Τύποις Χ.Ν. Φιλαδελφέως, σελ. 391, 1870)

• αυτός που κατέχει (ξέρει καλά) κάτι

Συγγενικά

• κατέχω
• κατοχή
• κατοχικός

Μεταφράσεις

    κάτοχος

αγγλικά : owner (en) γαλλικά : possesseur (fr), possesseuse (fr), détenteur (fr), détentrice (fr), dépositaire (fr)

---

Αρχαία ελληνικά (grc)

Ετυμολογία

κάτοχος < κατέχω

Επίθετο

κάτοχος

• κάτοχος

Πηγές

• κάτοχος - Επιτομή του Λεξικού Λίντελ-Σκοτ, Λεξικό της Αρχαίας Ελληνικής Γλώσσας (Επιτομή του Μεγάλου Λεξικού, εκδ. Πελεκάνος, 2007), Ψηφίδες στο Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας, 2012
• κάτοχος - ΛΟΓΕΙΟΝ (αγγλικά, από το 2011) Λεξικά για την αρχαία ελληνική και λατινική γλώσσα (στα αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά, κ.λπ.) Πανεπιστήμιο του Σικάγου.