κατράμη

Από Βικιλεξικό
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Δείτε επίσης: Κατράμη, κατράμι, Κατραμή

Ελληνικά (el)[επεξεργασία]

καθαρεύουσα (κατά την αρχαία κλίση)
↓ πτώσεις       ενικός         πληθυντικός  
ονομαστική κατράμη αἱ κατράμαι
      γενική τῆς κατράμης τῶν κατραμῶν
      δοτική τῇ κατράμ ταῖς κατράμαις
    αιτιατική τὴν κατράμην τὰς κατράμας
     κλητική ! κατράμη κατράμαι
Το φωνήεν της παραλήγουσας είναι βραχύ.
1η κλίση, ομάδα 'γνώμη', Κατηγορία 'δίκη' όπως «βελόνη» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία [επεξεργασία]

κατράμη < λείπει η ετυμολογία

Προφορά[επεξεργασία]

ΔΦΑ : /kaˈtɾa.mi/
τυπογραφικός συλλαβισμός: κα‐τρά‐μη

Ουσιαστικό[επεξεργασία]

κατράμη θηλυκό

Αναφορές[επεξεργασία]

  1. Ελληνική νομοθεσία, τόμος 4, Εν Αθήναις: Τυπογραφείον Νικήτα Πάσσαρη, 1866, σελ. 175