κουβαλητής

Νέα ελληνικά (el)

↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	ο	κουβαλητής	οι	κουβαλητές
γενική	του	κουβαλητή	των	κουβαλητών
αιτιατική	τον	κουβαλητή	τους	κουβαλητές
κλητική		κουβαλητή		κουβαλητές
Κατηγορία όπως «ποιητής» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

κουβαλητής < κουβαλώ + -τής

Προφορά

ΔΦΑ : /ku.va.liˈtis/

Ουσιαστικό

κουβαλητής αρσενικό

1. αυτός που κουβαλάει
2. (ειδικότερα) ο άνδρας που φέρνει διάφορα πράγματα σε μεγάλη ποσότητα, ποικιλία και αφθονία στο σπίτι του

Συγγενικά

• → δείτε τη λέξη κουβαλώ

Μεταφράσεις

    κουβαλητής

αγγλικά : breadwinner (en)(2)